Ο Εχθρος μου (2013)

Μετά από τρεις μήνες απραξίας, το blog ξαναζωντανεύει με ένα φιλμ που με ενθουσίασε, την τελευταία ταινία του Γιώργου Τσεμπερόπουλου Ο Εχθρός μου.
Ο Κώστας Στασινός ένας οικογενειάρχης αριστερών πεποιθήσεων, ζει μια ήρεμη και φυσιολογική ζωή, μεγαλώνοντας τα δυο του παιδιά, σύμφωνα με τις δικές του προοδευτικές αρχές. Ένα βράδυ όμως ληστές θα εισβάλλουν στο σπίτι του θα κακοποιήσουν την οικογένεια του, και ο κόσμος του Κώστα θα καταρρεύσει.

 Μια σύγχρονη κοινωνική ταινία με αρκετά στοιχεία θρίλερ ο Εχθρός μου με εντυπωσίασε κατ' αρχήν για τον ρεαλισμό της. Μια ταινία που παίζει με τον φόβο την αγωνία και την ανασφάλεια του συγχρόνου Έλληνα. Η δουλειά που έχει γίνει στο σενάριο είναι εκπληκτική, από τις λίγες φορές που σε Ελληνική ταινία, οι διάλογοι ακούγονται τόσο φυσιολογικοί και οι ήρωες θα μπορούσαν να είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας. 
Με ένα θέμα αρκετά σκοτεινό, αλλά και τόσο κοντά στην σύγχρονη πραγματικότητα, θα έπρεπε να υπηρετηθεί και από μια επίσης υψηλού επιπέδου ερμηνεία. Ο Μανώλης Μαυροματάκης παραδίδει χωρίς υπερβολή μια από τις συγκλονιστικότερες ερμηνείες στην ιστορία του Ελλ. σινεμά. Καθώς η συμφορά χτυπάει το σπίτι του αυτός ο μικροαστός θα αναγκαστεί να βαδίσει σε μονοπάτια πρωτόγνωρα. Ο Μαυροματάκης παίζει με κάθε ίντσα του κορμιού του και μας δίνει τις αλλαγές στην ψυχοσύνθεση του ήρωα χωρίς πολλές φορές να πει κουβέντα.
Πίσω από την κάμερα ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος ένας βετεράνος του κινηματογράφου μας, ο οποίος πολύ σοφά αποφεύγει τις σκηνοθετικές ακροβασίες μένοντας πιστός στο δόγμα ότι μια καλή ιστορία και καλές ερμηνείες φτάνουν για ένα καλό σινεμά. Αφήνει χώρο στην ιστορία και δίνει ελευθερία στους ηθοποιούς του, ενώ ο ίδιος βάζει τις πινελιές του, ειδικά στις σκηνές με τα σοκάκια πίσω από την Αθηνάς, μακριά από τα λαμπερά φώτα, με τους μετανάστες και τα καφενεία τους σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο.
Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν είμαι φαν των σύγχρονων Ελληνικών ταινιών, και ο λόγος είναι ότι τουλάχιστον την τελευταία εικοσαετία, ελάχιστες είναι οι ταινίες που μπορώ να πω ότι είναι ολοκληρωμένες δημιουργίες, είτε θα πάσχουν σεναριακά, είτε σε επίπεδο ηθοποιίας ή σκηνοθεσίας,  είτε θα είναι ένα σινεμά που θα με αφήνει παγερά αδιάφορο. Γι αυτό ένιωσα μεγάλο ενθουσιασμό με αυτό το φιλμ. Μια ταινία με θέμα, κινηματογράφηση, ερμηνεία, που σπάνια βλέπουμε από την χώρα μας. Να την δείτε.
   
Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΟΥ
 

 http://www.imdb.com/title/tt2544182

Ελλαδα

107 λεπτά

Βαθμολογία 9

Borgman (2013)

Γράφει ο Αργύρης Κ

Ο Ολλανδός Alex Van Warmerdam μετά από μια σκηνοθετική πορεία 30 χρόνων περίπου, συνεχίζει να μας εκπλήσσει θετικά με το ιδιαίτερο προσωπικό του στυλ και την σατυρική του διάθεση απέναντι στην ολλανδική (και όχι μόνο) οικογένεια και την δυτική χριστιανική ηθική.

H τελευταία του ταινία το Borgman πήρε πολύ καλές κριτικές απο κοινό και

κριτικούς όταν προβλήθηκε στο festival των Καννών το 2013.
"And they descended upon the Earth to strengthen their ranks."Με αυτήν την βιβλική ρήση ξεκινά η ταινία η οποία σε βάζει από την αρχή στο κλίμα ότι πρόκειται να δείξει κάτι πολύ ιδιαίτερο, με δυσδιάκριτα κίνητρα.
Ένας κυνηγημένος ατημέλητος άνθρωπος ο διαβολικός Καμίελ Μπόργκμαν και η συμμορία του, <εισβάλουν> στην ζωή μιας μεσοαστικής οικογένειας σε προάστιο της Ολλανδίας, με έναν μεθοδικό τρόπο, αλλά  ταυτόχρονα μαγικό και αλληγορικό θα έλεγα...
Η αρχετυπική μάχη του κακού με το καλό όπως έχει περάσει μέσα από τις βιβλικές και χριστιανικές δοξασίες, στα κλειστά πλαίσια μιας φιλήσυχης ευκατάστατης οικογένειας.
Η γοητεία που ασκεί ο πρωτόγονος/παγανιστικός τρόπος σκέψης στον δυτικό αστό και στα παιδιά, η μεταμόρφωση ενός <ηθικού> ανθρώπου σε άγριο ζώο, η αποδόμηση της αστικής τάξης εκ των έσω, ο ρατσισμός και η εναλλακτική παιδεία, είναι κάποιες από τις πολλές αναφορές που ανακαλύπτεις βλέποντας αυτήν την ταινία.

Το Borgman στο οποίο συμμετέχει ως ηθοποιός και ο ίδιος ο Alex van Warmerdam (όπως σχεδόν και σε όλες τις ταινίες του μέχρι τώρα), είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ με έντονο μαύρο χιούμορ, που ενώ περνάει έντονα τον εξαναγκασμό στον θεατή, ταυτόχρονα τον κάνει να αφήνεται στην κυνικότητα και να μην ενοχλείται όσο <λογικά> θα έπρεπε!
Όποιος δεν είναι εξοικειωμένος με τον ωμό και παγερό βορειοευρωπαϊκό κινηματογράφο και ξεκινήσει να την δει μόνο ως θρίλερ ίσως απογοητευτεί,εξίσου το ίδιο όποιος την δει μόνο σαν comedy και αμελήσει την καυστική κοινωνική κριτική της στον θεσμό της οικογένειας και την επικρατούσα ηθική.
Το  Teorema (1968) του Pasolini έχει αρκετές ομοιότητες με το Borgman ως προς τους συμβολισμούς τουλάχιστον, και απο τις πιο σύγχρονες ταινίες παρομοίου θέματος εγώ προσωπικά θεωρώ ότι το Borgman είναι μια πιο ολοκληρωμένη πρόταση από ότι το Funny Games του Χάνεκε!
Από τις προηγούμενες ταινίες του ίδιου σκηνοθέτηπροτείνω επίσης το De noorderlingen (1992), De jurk (1996), και την πρώτη του το Abel(1986).
 
Borgman

http://www.imdb.com/title/tt1954315

Ολλανδία

Έγχρωμη 113 λεπτά

  

Omar (2013)

Ο Omar ένας νεαρός φούρναρης από τα κατεχόμενα, συλλαμβάνεται μετά από τον φόνο ενός Ισραηλινού στρατιώτη. Διχασμένος μεταξύ του καθήκοντος για αντίσταση στον κατακτητή, και στην λαχτάρα να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, βρίσκεται εγκλωβισμένος σε ένα παιχνίδι εξουσίας, προδοσίας και αμφισβήτησης, από το οποίο δεν υπάρχει διαφυγή.

Ο Hany Abu-Assad ο γνωστότερος Παλαιστίνιος σκηνοθέτης μετά το Paradise Now (2005) μας δίνει άλλο ένα αριστούργημα με το συγκλονιστικό Omar. Εκτός από τους ηθοποιούς βασικός πρωταγωνιστής στην ταινία είναι το τείχος που υψώνεται στην δυτική όχθη και δεν χωρίζει μόνο Παλαιστίνιους με Ισραηλινούς αλλά και οικογένειες και φίλους. Ο Abu-Assad επιμένει ξανά και ξανά να μας δείχνει τον Omar να σκαρφαλώνει το τείχος με κίνδυνο της ζωής του, για να βρεθεί με την αγαπημένη του. 
Με υπέροχα πλάνα, και εναλλαγές μεταξύ δράσης και ανθρώπινων στιγμών ο Abu-Assad κάνει μία ταινία με ελάχιστα χρήματα να στέκεται δίπλα σε υπερπαραγωγές. Εκπληκτικός ο  Adam Bakri ως Omar, αυτός ο πρωτόβγαλτος ηθοποιός κουβαλάει όλη την ταινία μόνος του ενώ ξεχωρίζει επίσης ο Waleed Zuaiter στον ρόλο του Rami σαν ο μακιαβελικός προϊστάμενος των Ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών.
Πρόκειται για ένα πολιτικό θρίλερ στο οποίο ο σκηνοθέτης αποφεύγει την φτηνή ηθικολογία και παίρνει ξεκάθαρη θέση, ο αγώνας για την ελευθερία δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, είναι μια μάχη όπου η κάθε πλευρά θα χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο για να εξαπατήσει την άλλη, με τις όποιες συνέπειες.

Omar

http://www.imdb.com/title/tt2852406

Παλαιστίνη

Έγχρωμη 96 λεπτά

Βαθμολογία 9