Orfeu Negro (1959)

 

Κατά την διάρκεια του καρναβαλιού στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ο Ορφέας ετοιμάζεται να παντρευτεί την πανέμορφη Λούρδες . Γνωρίζει όμως την Ευρυδίκη, μια επαρχιωτοπούλα η οποία έχει έρθει στο Ρίο για να ξεφύγει από έναν άντρα που την καταδιώκει. Μέσα στις φαβέλες του Ρίο οι δυο νέοι θα ερωτευτούν σφόδρα, όμως ο θάνατος καραδοκεί για να διεκδικήσει την Ευρυδίκη για τον εαυτό του.

Το φιλμ είναι μια διασκευή από το θεατρικό μιούζικαλ του σπουδαίου Βραζιλιάνου ποιητή
Vinicius de Moraes ο οποίος εμπνεύστηκε την ιδέα από τον Αρχαιοελληνικό μύθο του Ορφέα και της Ευριδίκης και τον μετέφερε στο σύγχρονο Ρίο και στο φημισμένο καρναβάλι του. Ο σκηνοθέτης μέσα από την ερωτική ιστορία των δυο νέων, καταφέρνει να μας δώσει όλο το κέφι και την φρενίτιδα του καρναβαλιού, με έναν συνδυασμό χρώματος, μουσικής και χορού. Μεγάλη η συνεισφορά του Jean Bourgoin στην φωτογραφία ο οποίος με την εκπληκτική παλέτα ζωντανών χρωμάτων δημιουργεί μια οπτική πανδαισία. Μεγάλος όμως πρωταγωνιστής είναι η μουσική. Μέσα από την ταινια η Bossa Nova συστήθηκε στον κόσμο, με δυο από τα ιερά τέρατα της να υπογράφουν το soundtrack, ο Luiz Bonfá και ο Antonio Carlos Jobim.

Η ταινία σάρωσε σε όλα τα σημαντικά βραβεία της χρονιάς εκείνης. Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, Χρυσές Σφαίρες, Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες. Ένα αριστουργηματικό φιλμ γυρισμένο με τέτοια ενεργητικότητα, ώστε να έχει καταφέρει να επισκιάσει οποιαδήποτε άλλη ταινια έχει γυριστεί με θέμα το καρναβάλι του Ρίο.

Η ταινία θα προβληθεί την Παρασκευή 16/02 στον δημοτικό κινηματογράφο Αστέρας στην Νέα Ιωνία όπως πάντα με δωρεάν είσοδο από τις cineδιαδρομές.

Orfeu Negro

 http://www.imdb.com/title/tt0053146/

Βραζιλία/ Γαλλία

100 λεπτά

Βαθμολογία 10

Εκείνη (2016)

Elle

Η Μισέλ μια πετυχημένη και δυναμική γυναίκα που έχει απόλυτο έλεγχο στην ζωή της, πέφτει θύμα βιασμού στο σπίτι της από έναν άγνωστο άνδρα. Χωρίς να αναφέρει τίποτα στην αστυνομία θα ξεκινήσει μόνη της να βρει τον ένοχο, μια διαδικασία που θα την φέρει αντιμέτωπη με δικά της σκοτεινά μυστικά.

Όλη η ταινία είναι γύρω από την ηρωίδα, η οποία με αφορμή ένα τραγικό γεγονός του παρελθόντος, έχει αποκτήσει έναν αυτοέλεγχο από τον οποίο απουσιάζουν οι συναισθηματικές εξάρσεις. Ο  σκηνοθέτης ουδόλως ενδιαφέρεται να μας την παρουσιάσει με κάποια συμπάθεια, ίσα ίσα η κυνικότητα και η αυταρχικότητα της την κάνουν μάλλον αντιπαθή στο κοινωνικό και οικογενειακό της περιβάλλον.

Εξαιρετική η  Isabelle Huppert στον ρόλο της ανέκφραστης Μισέλ, κυριολεκτικά κουβαλάει όλη την ταινία πάνω της, καθώς κάθε σκηνή έχει σαν επίκεντρο την ίδια. Σε κάθε νέα της ταινία θαυμάζω την υποκριτική της γκάμα και το απίστευτο ταλέντο της. Δεν μιλάμε απλώς για μια από τις σπουδαίες ηθοποιούς της γενιάς της αλλά για μια από τις μεγάλες ντίβες, που έχουμε μάλιστα την τύχη να την ζούμε στην εποχή της ακμής της.

Ο 78χρόνος Paul Verhoeven έρχεται με αυτήν του την ταινία, να μας θυμίσει το γνωστό προβοκατόρικο στυλ που είχε στα 70ς πριν αναχωρήσει για το Χόλιγουντ, και την πετυχημένη κυρίως εμπορικά καριέρα του, και τα καταφέρνει καλά. Εκείνο που τον ενδιαφέρει είναι το σκοτεινό κομμάτι μας, αυτά τα καλά κρυμμένα μυστικά και ψέμματα που κουβαλάει ο καθένας μέσα του και πολλές φορές δεν τα μοιράζεται ούτε με τον ίδιο του τον εαυτό. Η ταινία θυμίζει αρκετά το σινεμά του Χάνεκε αλλά εκείνο που διαφοροποιεί τον Verhoeven από τον Αυστριακό συνάδελφο του, είναι ο ειρωνικός με λεπτές πινελιές χιούμορ τρόπος, που αντιμετωπίζει την Γαλλική αστική τάξη.
Μέχρι τώρα η καλλίτερη ταινία του 2016 που έχω δει .  Προτείνεται.

Elle 

 

http://www.imdb.com/title/tt3716530

Γαλλία

130 λεπτά

Βαθμολογία 9

La nuit américaine (1973)

Αμερικάνικη νύχτα

Στην Νότια Γαλλία ένα κινηματογραφικό συνεργείο αρχίζει τα γυρίσματα μιας νέας ταινίας. Κατά την διάρκεια των επόμενων εβδομάδων ο σκηνοθέτης και οι συνεργάτες του θα έρθουν αντιμέτωποι με τις οργανωτικές δυσκολίες τα προβλήματα παραγωγής καθώς και με τα καπρίτσια των πρωταγωνιστών τους.

Αρκετά φιλμ έχουν σαν θέμα το γύρισμα μιας ταινίας καμία όμως δεν φτάνει σε καλλιτεχνική αρτιότητα την Αμερικάνική νύχτα. Ο Τρυφώ ο οποίος στον ρόλο του σκηνοθέτη παίζει στην ουσία τον εαυτό του, με χιούμορ και τρυφερότητα μας μεταφέρει στα ενδότερα της δημιουργίας ενός φιλμ. Οι διαπροσωπικές σχέσεις, η φιλία, ο έρωτας, αλλά και η δυσκολία των ηθοποιών της μετάβασης από την πραγματικότητα στην φαντασία και τούμπαλιν είναι μερικά από τα θέματα που εξερευνάει ο σκηνοθέτης. Μαζί του η Jacqueline Bisset η Valentina Cortese και ο ηθοποιός φετίχ του Τρυφώ Jean-Pierre Léaud, και σε ένα μικρό ρόλο έκπληξη ο μεγάλος Γκράχαμ Γκριν.
Μια ταινία που δεν έχει γεράσει στιγμή και με έναν Τρυφώ σε μεγάλα κέφια, με λίγα λόγια ένα αριστούργημα.

 La Nuit Americaine

http://www.imdb.com/title/tt0070460

Γαλλία

115 λεπτά

Βαθμολογία 9

Let them come (2015)

Ας τους να Έρθουν

 

Ο Νουρεντίν ένας δημόσιος υπάλληλος αριστερών καταβολών και η γυναίκα του, η όμορφη και ανεξάρτητη Γιασμίνα, προσπαθούν να προσαρμοστούν σε μία Αλγερία που αλλάζει. Η ραγδαία αύξηση των ακραίων ισλαμιστών, θα φέρει τον φόβο την απελπισία και τελικά τον εμφύλιο.Σε μια ρημαγμένη χώρα και με εναν γάμο διαλυμένο, ο Νουρεντίν θα προσπαθήσει να σώσει την οικογένειά του.

Το πολιτικό θρίλερ του Salem Brahimi από την νουβέλα του Arezki Mellal (ο οποίος συνυπογράφει και το σενάριο μαζί με τον σκηνοθέτη) εκτείνεται σε βάθος 10 χρόνων οσο και ο εμφύλιος στην Αλγερία (1989-1998). Η αρχική αντιμετώπιση των σαλαφιστών και των άλλων ακραίων γίνεται με χιούμορ από τους κοσμικούς, όσο όμως η δυναμική τους αυξάνεται την θέση παίρνει ο σκεπτικισμός και στο τέλος ο πανικός.
Ο σκηνοθέτης παίρνει καθαρά θέση υπέρ του διαφωτισμού, εκείνο που δεν εξηγεί όμως είναι το γιατί ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού βρήκε καταφύγιο στις πιο ακραίες μορφές του θρησκευτικού φονταμενταλισμού. Εκεί κατά την γνώμη μου πάσχει η ταινία η οποία κατά τ'άλλα και καλογυρισμένη είναι και θέτει αρκετούς προβληματισμούς.
Η ταινία έχει  και Ελληνικές συμμετοχές καθώς είναι σε παραγωγή του Κώστα Γαβρά ενώ στην φωτογραφία βρίσκουμε τον Λεωνίδα Αρβανίτη και στο μοντάζ τον Γιώργο Λαμπρινό.
Μια ταινία που πρέπει να δουν όλοι οι Έλληνες, μπας και καταλάβουν γιατί κάποιος παίρνει την οικογένειά του και φεύγει προς το άγνωστο για να γλιτώσει από τον πόλεμο και τον εμφύλιο.

Let them come

http://www.imdb.com/title/tt5119510

Αλγερία - Γαλλία

96 λεπτά

Βαθμολογία 8

 

Le fils de l'autre (2012)

 Ο Άλλος Γιος

 

Δυο οικογένειες, μια Ισραηλιτική και μια Παλαιστινιακή, μαθαίνουν ότι τα παιδιά τους , ανταλλάχτηκαν στην γέννα 18 χρόνια πριν, από λάθος του μαιευτηρίου. Οι γονείς και κυρίως τα δυο αγόρια, θα πρέπει να βρουν τρόπο να διαχειριστούν την πραγματικότητα και τα νέα δεδομένα της ζωής τους.

Πρόκειται για μια Γαλλοϊσραηλινή συμπαραγωγή σε σκηνοθεσία της Lorraine Lévy, η οποία χωρίς μελοδραματισμούς και  καρικατουρίστικες φιγούρες εκπλήσσει με την αξιοπρέπεια με την οποία προσεγγίζει την ιστορία της.

Υψηλού επιπέδου οι ερμηνείες όλων των πρωταγωνιστών, οι οποίοι βλέπουν όλην την κοσμοθεωρία τους να γκρεμίζεται, και σταθερές όπως οικογένεια, θρησκεία, πατρίδα να γίνονται ζητούμενα. Παράλληλα η ταινία βάζει και ζητήματα όπως, αν τελικά είμαστε το περιβάλλον στο οποίο γεννιόμαστε και μεγαλώνουμε ή αν οικογένεια είναι οι βιολογικοί γονείς ή αυτοί που μεγαλώνουν ένα παιδί.
Μια ανθρώπινη ιστορία από αυτόν τον πολυβασανισμένο τόπο στο οποίο άνθρωποι απλοί και καθημερινοί βρίσκονται χωρισμένοι από το τείχος της ντροπής.

 Le fils de l'autre

http://www.imdb.com/title/tt2073016

Γαλλία Ισραήλ

105 λεπτά

Βαθμολογία 9  

Les enfants du paradis (1945)

Τα παιδιά του παραδείσου

 

 

Το 1945 ο Marcel Carné γυρίζει τα Παιδιά του Παραδείσου, ένα από τα αριστουργήματα του παγκοσμίου κινηματογράφου και μια από τις αγαπημένες μου ταινίες.

Είναι η ιστορία της Garance (Arletty) που ενσαρκώνει το αιώνιο θηλυκό και τεσσάρων ανδρών που την πολιορκούν ερωτικά με διαφορετικό τρόπο ο καθένας. Ο μίμος Baptiste (Jean-Louis Barrault) σιωπηλός και πάντα θλιμμένος, ο νεαρός ηθοποιός Frédérick Lemaître (Pierre Brasseur) γοητευτικός, πληθωρικός και ταλαντούχος, ο Pierre-François Lacenaire (Marcel Herrand) ένας αποτυχημένος θεατρικός συγγραφέας που έχει γίνει εγκληματίας και ο κόμης Édouard (Louis Salou) ένας μαικήνας που προσπαθεί να "αγοράσει" την  Garance.

Μα πάνω από όλα είναι μία ταινία για το θέατρο σαν είδος λαϊκής διασκέδασης στην δεκαετία του 1840. Με τεράστια σκηνικά και χιλιάδες κομπάρσους, ο Carné καταφέρνει να ζωντανέψει με σχολαστικότητα την Le Boulevard du Crime, την διάσημη και γεμάτο θέατρα Παριζιάνικη λεωφόρο.

Η συνεργασία του Carné με τον σεναριογράφο Jacques Prévert είχε σαν αποτέλεσμα μια από τις πιο καλοδουλεμένες ταινίες σε επίπεδο διαλόγων ενσωματώνοντας στοιχεία της κωμωδίας, του δράματος, του ρομάντζου και της τραγωδίας, ενώ η αγάπη είναι πανταχού παρούσα: αγνή, πληρωμένη, βίαιη, πλατωνική, ανεκπλήρωτη. Εκπληκτικοί όλοι οι πρωταγωνιστές, με τον Jean-Louis Barrault στον ρόλο του μίμου Baptiste να δίνει μία σπαρακτική ερμηνεία.

"Τα γυρίσματα της ταινίας κράτησαν σχεδόν 18 μήνες και για τις ανάγκες τους κατασκευάστηκε το μεγαλύτερο σκηνικό στην ιστορία του γαλλικού κινηματογράφου: τετρακόσια σχεδόν μέτρα με προσόψεις κτιρίων, τα οποία είχαν χτιστεί με φροντίδα ώστε να αναπαριστούν το Boulevard du Crime. Το εγχείρημα αυτό είναι πραγματικός άθλος αν αναλογιστεί κανείς ότι μιλάμε πάντα για την κατεχόμενη Γαλλία, με δυσκολίες στην συγκοινωνία και ελλείψεις σε υλικά, κοστούμια και κινηματογραφικό υλικό. Τα προβλήματα όμως που χρειάστηκε να ξεπεράσει η παραγωγή της ταινίας δεν σταματάνε εδώ. Οι Ιταλοί συμπαραγωγοί της ταινίας αποσύρθηκαν όταν η Ιταλία συνθηκολόγησε, ενώ το ίδιο έκανε και ο Γάλλος παραγωγός όταν οι ναζί άρχισαν να ερευνούν τις δραστηριότητες του. Ένας από τους πρωταγωνιστές, γνωστός για τα φιλοναζιστικά του αισθήματα, κατέφυγε στη Γερμανία μετά την συμμαχική απόβαση και χρειάστηκε να αντικατασταθεί. Ο εξαιρετικός σκηνογράφος Alexandre Trauner και ο συνθέτης Joseph Kosma, εβραϊκής καταγωγής και οι δύο, αναγκάστηκαν να εργάζονται σε κρησφύγετα και να να μεταφέρουν τις ιδέες τους με την βοήθεια συνδέσμων."
( Από το βιβλίο του Steven Jay Schneider 1001 Ταινίες που πρέπει να δείτε)

Πρόκειται για ένα μεγάλο έπος, μια καθαρά ποιητική ταινία, ένα αριστούργημα.  

 Les enfants du paradis

http://www.imdb.com/title/tt0037674

Γαλλία

Ασπρόμαυρη

Βαθμολογία 10

Le cercle rouge(1970)

ελλ.τίτλος: Ο κόκκινος κύκλος

Το 1970 ο Jean-Pierre Melville με την 12η και πιο πετυχημένη εμπορικά ταινία του, τον κόκκινο κύκλο, γυρίζει μια ελεγεία πάνω στον κώδικα τιμής του Γαλλικού υπόκοσμου.
Ο Corey (Alain Delon) ένας μόλις αποφυλακισμένος κακοποιός συναντιέται τυχαία με τον Vogel (Gian-Maria Volonte) φυγά από τα χέρια του νόμου. Αποφασίζουν να κάνουν το μεγάλο κόλπο μαζί με τον Jansen (Yves Montand), ένα αλκοολικό πρώην μπάτσο. Στο κατόπι τους ο επιθεωρητής Mattei (Bourvil) ο οποίος ψάχνει απεγνωσμένα για πληροφοριοδότες στο νυχτερινό Παρίσι.

Ο Melville χωρίς να κρύψει ποτέ την αγάπη του για τις Αμερικανικές γκανγκστερικές ταινίες, φτιάχνει εδώ ένα αργό νουάρ πάνω στην φιλία, την πίστη και την ηθική των παρανόμων. Αντρες με καμπαρντίνες, καπέλα, τσιγάρο στο στόμα, περίστροφο στο χέρι, σε ένα κρύο και μουντό περιβάλλον, φωτογραφημένο από τον μεγάλο Henri Decaë, ενώ η πλήρης απουσία γυναικών εντείνει την απομόνωση των ηρώων.
 

Αξέχαστη η σκηνή του τρένου, η πρώτη ταινία αν δεν κάνω λάθος που χρησιμοποιήθηκε τηλεφακός για το zoom out, ενώ η ληστεία με την εικοσάλεπτη σιγή, είναι μία ευθεία αναφορά στον Jules Dassin και το ριφιφί του.

Μεγάλες ερμηνείες από όλους τους πρωταγωνιστές, αλλά ξεχωρίζει ο Yves Montand σαν ο αλκοολικός που ψάχνει μία τελευταία ευκαιρία, για να αποδείξει κυρίως στον εαυτό του ότι αξίζει ακόμα κάτι. 

Η ταινία είναι μία σπουδαία στιγμή του Γαλλικού σινεμά από τον μεγάλο αυτόν δάσκαλο του Ευρωπαϊκού νουάρ. Ένα αριστούργημα.

Le cercle rouge

 http://www.imdb.com/title/tt0065531

Γαλλία

Έγχρωμη 140 λεπτά

Βαθμολογία 10