Sarmasik a.k.a Ivy (2015)

Κισσός

 

Όταν η πλοιοκτήτρια εταιρία πτωχεύει και προκειμένου να μην γίνει κατάσχεση του πλοίου από τους πιστωτές, ο καπετάνιος και 5 μέλη του πληρώματος παραμένουν πάνω στο ακινητοποιημένο καράβι.

Καθώς ο καιρός περνάει η ένταση ανεβαίνει μέχρι να ξεπεραστούν εντελώς τα όρια.

Ένα ψυχολογικό θρίλερ με στοιχεία του φανταστικού από τον Τούρκο Tolga Karaçelik, με το τελικό αποτέλεσμα να αποτυγχάνει πλήρως. Υποτίθεται ότι η ταινία είναι μία Καφκική αλληγορία για την σημερινή Τουρκία, όμως εκείνο που μένει είναι ένας φτηνός εντυπωσιασμός από τρομακτικούς ήχους και μία εκτός τόπου και χρόνου χρήση του υπερφυσικού. Κρίμα γιατί το θέμα με ένα ακίνητο πλοίο στην μέση της θάλασσας (άρα άχρηστο) και με τους ναύτες να αρχίζουν να αμφισβητούν την εξουσία του καπετάνιου ηταν αρκετά υποσχόμενο.

Με λίγα λόγια μία αλληγορική πατάτα που καλό είναι να την αποφύγετε.

Sarmasik

 http://www.imdb.com/title/tt4309356 

Τουρκία

104 λεπτά

Βαθμολογία 3

Let them come (2015)

Ας τους να Έρθουν

 

Ο Νουρεντίν ένας δημόσιος υπάλληλος αριστερών καταβολών και η γυναίκα του, η όμορφη και ανεξάρτητη Γιασμίνα, προσπαθούν να προσαρμοστούν σε μία Αλγερία που αλλάζει. Η ραγδαία αύξηση των ακραίων ισλαμιστών, θα φέρει τον φόβο την απελπισία και τελικά τον εμφύλιο.Σε μια ρημαγμένη χώρα και με εναν γάμο διαλυμένο, ο Νουρεντίν θα προσπαθήσει να σώσει την οικογένειά του.

Το πολιτικό θρίλερ του Salem Brahimi από την νουβέλα του Arezki Mellal (ο οποίος συνυπογράφει και το σενάριο μαζί με τον σκηνοθέτη) εκτείνεται σε βάθος 10 χρόνων οσο και ο εμφύλιος στην Αλγερία (1989-1998). Η αρχική αντιμετώπιση των σαλαφιστών και των άλλων ακραίων γίνεται με χιούμορ από τους κοσμικούς, όσο όμως η δυναμική τους αυξάνεται την θέση παίρνει ο σκεπτικισμός και στο τέλος ο πανικός.
Ο σκηνοθέτης παίρνει καθαρά θέση υπέρ του διαφωτισμού, εκείνο που δεν εξηγεί όμως είναι το γιατί ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού βρήκε καταφύγιο στις πιο ακραίες μορφές του θρησκευτικού φονταμενταλισμού. Εκεί κατά την γνώμη μου πάσχει η ταινία η οποία κατά τ'άλλα και καλογυρισμένη είναι και θέτει αρκετούς προβληματισμούς.
Η ταινία έχει  και Ελληνικές συμμετοχές καθώς είναι σε παραγωγή του Κώστα Γαβρά ενώ στην φωτογραφία βρίσκουμε τον Λεωνίδα Αρβανίτη και στο μοντάζ τον Γιώργο Λαμπρινό.
Μια ταινία που πρέπει να δουν όλοι οι Έλληνες, μπας και καταλάβουν γιατί κάποιος παίρνει την οικογένειά του και φεύγει προς το άγνωστο για να γλιτώσει από τον πόλεμο και τον εμφύλιο.

Let them come

http://www.imdb.com/title/tt5119510

Αλγερία - Γαλλία

96 λεπτά

Βαθμολογία 8

 

Drifters (2015)

Πλάνητες

 

Η πρώτη ταινία που είδα στο φετινό φεστιβάλ είναι μια Σουηδική παραγωγή σε σκηνοθεσία του Peter Gronlund.

Η Μίνα τοξικομανής και βαποράκι απειλείται από την σπιτονοικοκυρά της με έξωση. Στην απελπισία της θα βουτήξει τα χρήματα που ανήκουν σε έναν μεγαλέμπορο, αλλά παρ όλα αυτά θα βρεθεί στον δρόμο. Τυχαία θα γνωρίσει την Κάτια, μια αλκοολική μητέρα που το παιδί της το έχουν πάρει οι κοινωνικές υπηρεσίες. Μαζί θα καταφύγουν σε ένα πάρκο με τροχόσπιτα, όπου ζουν και άλλοι απόκληροι της κοινωνίας, σε ένα ιδιότυπο κοινόβιο.

Ένα κοινωνικό δράμα γύρω από τον κόσμο των ναρκωτικών και προς τιμήν του σκηνοθέτη χωρίς να γίνεται ούτε στιγμή διδακτική, και με μια ρεαλιστική φωτογραφία όπου καταγράφει μια Σουηδία εντελώς διαφορετική από αυτή που έχουμε στο μυαλό μας. Άψογη η Malin Levanon η οποία δίνει μια πειστική ερμηνεία σαν η χαμένη και μπερδεμένη Mina. 

 Αν σας αρέσει το σινεμά των αδελφών Νταρντεν ή του Κεν Λόουτς τότε το Drifters είναι για σας.

Drifters

http://www.imdb.com/title/tt4153324/

Σουηδία

92 λεπτά

Βαθμολογία 7

56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Πάντα μέσα στις εξελίξεις το blog μετακομίζει  Θεσσαλονίκη για το 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου, για να μάθετε πρώτοι τι καινούργιο μας επιφυλάσσει η νέα χρονιά, με ανταποκρίσεις και παρουσιάσεις των νέων ταινιών.

Cinepivates Νοεμβριου

Οι Cinepivates και τον Νοέμβριο κοντά μας όπως πάντα κάθε Παρασκευή και με δωρεάν είσοδο. Αυτόν τον μήνα ξεχωρίζουν το ONIBAMA του Shindo και το αριστούργημα του Μαικ Λη Ο ΓΥΜΝΟΣ

Ακολουθεί  η αφίσα και το δελτίο τύπου των παιδιών

Γεια και χαρά σε όλους!

Παρακάτω οι περιλήψεις και η αφίσα του Νοέμβρη.

  * *6/11 - Ζόραν, ο ανηψιός μου ο ηλίθιος (2013-Σλοβενία-Κωμωδία)*

Ο Πάολο περνά τις μέρες του στο μπαρ του χωριού. Είναι 40 χρονών ρεμάλι,
κυνικός και μισάνθρωπος, ένας πραγματικός επαγγελματίας του αλκοόλ και
μυθομανής.  Τα πράγματα θ'αλλάξουν όταν εμφανίζεται ο Ζόραν, ένας
15χρονος με τεράστια γυαλιά, τον οποίο κληρονομεί ο Πάολο από έναν
μακρινό συγγενή του στη Σλοβενία. Ο Ζόραν μιλά παράξενα και μοιάζει λίγο
καθυστερημένος. Έτσι, ο  Πάολο βρίσκεται ξαφνικά να παίζει το ρόλο του
θείου, κάτι που του προκαλεί αποστροφή. Η συνέχεια επι της οθόνης!

  * *13/11 - Ονιμπάμπα (1964-Ιαπωνία-Τρόμου/Σινεφίλ)*

Ένας άντρας παίρνεται με το ζόρι φαντάρος και η σύζυγος του με την
μητέρα του μένουν μόνες στο σπίτι τους στον βάλτο. Για να επιβιώσουν,
στήνουν ενέδρες σε αντίπαλους στρατιώτες και πουλάν τα υπάρχοντα τους σε
έναν άπληστο έμπορα.


  * *20/11 - Ένα Τραγούδι δεν Φτάνει (2003-Ελλάδα-Δραματική/Κοινωνική)*

Το χειμώνα του ΄72 μια νεαρή ηθοποιός και χωρισμένη μητέρα,
συλλαμβάνεται και μπαίνει στον Κορυδαλλό για αντιστασιακή δράση. Η
εννιάχρονη κόρη της όμως, η Όλγα, που τώρα πρέπει να ζήσει με τον πατέρα
της, δεν θα τη συγχωρήσει ποτέ για την εγκατάλειψή της και θα κρατήσει
το "τραύμα" ακόμη και ως ενήλικη.

  * *27/11 - Γυμνός (1993-Αγγλία-Κοινωνική/Σινεφίλ)*

Ένας περιθωριακός και άνεργος επαρχιώτης περιφέρεται στο Λονδίνο,
φλυαρώντας ασταμάτητα με τους ανθρώπους που γνωρίζει. Η εντυπωσιακή
ερμηνεία του Ντέβιντ Θιούλις τιμήθηκε στις Κάννες με το βραβείο
ερμηνείας, όπως επίσης η σκηνοθεσία του Μάικ Λι.

Yol (1982)

Ο Δρόμος

 

Σε μια Τουρκία, κάτω από τον στρατιωτικό νόμο του στρατηγού Εβρέν, πέντε κρατουμένοι θα λάβουν ολιγοήμερη άδεια από τις αγροτικές φυλακές του Ιμραλί για να επισκεφτούν τους δικούς τους.  Οι άντρες αυτοί θα ξεκινήσουν ένα μακρύ ταξίδι, σε σε μία χώρα που κυριαρχούν ακόμα οι πατριαρχικές αντιλήψεις και ο κώδικας τιμής.

Μια ταινία άθλος αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Yilmaz Güney έγραφε το σενάριο και έδινε οδηγίες για τα γυρίσματα, στον βοηθό του Serif Gören μέσα από τις φυλακές, στις οποίες μπαινόβγαινε για πολιτικούς λόγους την μισή του ζωή.  Πολλές σκηνές γυρίστηκαν με κρυφή κάμερα, και υπήρχε συνεχής παρακολούθηση των συντελεστών από το καθεστώς.  Ο ίδιος ο Güney κατάφερε να δραπετεύσει, κατέφυγε στην Γαλλία και εκεί ολοκλήρωσε το μοντάζ, από την κόπια που είχαν μεταφέρει κρυφά οι συνεργάτες του, για να φτάσει η ταινία να κερδίσει τον χρυσό φοίνικα στις Κάννες.
Πρόκειται για ένα καθαρά πολιτικό φιλμ, οι ήρωες θα βρεθούν αντιμέτωποι με τα ηθικά διλήμματα και την πίεση που υπαγορεύουν οι κοινωνικές δομές, και σε συνδυασμό με τον ασφυκτικό έλεγχο του στρατού και του κρατικού μηχανισμού ο Güney μας δηλώνει οτι η φυλακή δεν είναι μόνο πίσω από τα κάγκελα. Βρίσκεται σε όλο το φάσμα τις κοινωνίας, και ότι όλη η χώρα είναι μια τεράστια φυλακή. Ενώ βλέπει με συμπάθεια τους ήρωες του και συμπάσχει μαζί τους (φυλακισμένος και ο ίδιος γαρ), τα πιο τραγικά πρόσωπα της ταινίας είναι οι γυναίκες, αμίλητες και υπάκουες, ενώ όποια   τολμάει να σηκώσει το ανάστημά της. έρχεται αντιμέτωπη με την οργή της ίδιας της οικογένειάς της.
Μία ταινία σταθμός για τον Τούρκικο και όχι μόνο κινηματογράφο, ο Δρόμος είναι η προτελευταία ταινία του Güney, θα γυρίσει ένα χρόνο αργότερα τον Τοίχο (Duvar) και το 1984 σε ηλικία μόλις 47 ετών το σινεμά θα χάσει έναν από τους μεγαλύτερους δημιουργούς του.

 http://www.imdb.com/title/tt0084934

Τουρκία

114 λεπτά

Βαθμολογία 10

Ο Εχθρος μου (2013)

Μετά από τρεις μήνες απραξίας, το blog ξαναζωντανεύει με ένα φιλμ που με ενθουσίασε, την τελευταία ταινία του Γιώργου Τσεμπερόπουλου Ο Εχθρός μου.
Ο Κώστας Στασινός ένας οικογενειάρχης αριστερών πεποιθήσεων, ζει μια ήρεμη και φυσιολογική ζωή, μεγαλώνοντας τα δυο του παιδιά, σύμφωνα με τις δικές του προοδευτικές αρχές. Ένα βράδυ όμως ληστές θα εισβάλλουν στο σπίτι του θα κακοποιήσουν την οικογένεια του, και ο κόσμος του Κώστα θα καταρρεύσει.

 Μια σύγχρονη κοινωνική ταινία με αρκετά στοιχεία θρίλερ ο Εχθρός μου με εντυπωσίασε κατ' αρχήν για τον ρεαλισμό της. Μια ταινία που παίζει με τον φόβο την αγωνία και την ανασφάλεια του συγχρόνου Έλληνα. Η δουλειά που έχει γίνει στο σενάριο είναι εκπληκτική, από τις λίγες φορές που σε Ελληνική ταινία, οι διάλογοι ακούγονται τόσο φυσιολογικοί και οι ήρωες θα μπορούσαν να είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας. 
Με ένα θέμα αρκετά σκοτεινό, αλλά και τόσο κοντά στην σύγχρονη πραγματικότητα, θα έπρεπε να υπηρετηθεί και από μια επίσης υψηλού επιπέδου ερμηνεία. Ο Μανώλης Μαυροματάκης παραδίδει χωρίς υπερβολή μια από τις συγκλονιστικότερες ερμηνείες στην ιστορία του Ελλ. σινεμά. Καθώς η συμφορά χτυπάει το σπίτι του αυτός ο μικροαστός θα αναγκαστεί να βαδίσει σε μονοπάτια πρωτόγνωρα. Ο Μαυροματάκης παίζει με κάθε ίντσα του κορμιού του και μας δίνει τις αλλαγές στην ψυχοσύνθεση του ήρωα χωρίς πολλές φορές να πει κουβέντα.
Πίσω από την κάμερα ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος ένας βετεράνος του κινηματογράφου μας, ο οποίος πολύ σοφά αποφεύγει τις σκηνοθετικές ακροβασίες μένοντας πιστός στο δόγμα ότι μια καλή ιστορία και καλές ερμηνείες φτάνουν για ένα καλό σινεμά. Αφήνει χώρο στην ιστορία και δίνει ελευθερία στους ηθοποιούς του, ενώ ο ίδιος βάζει τις πινελιές του, ειδικά στις σκηνές με τα σοκάκια πίσω από την Αθηνάς, μακριά από τα λαμπερά φώτα, με τους μετανάστες και τα καφενεία τους σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο.
Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν είμαι φαν των σύγχρονων Ελληνικών ταινιών, και ο λόγος είναι ότι τουλάχιστον την τελευταία εικοσαετία, ελάχιστες είναι οι ταινίες που μπορώ να πω ότι είναι ολοκληρωμένες δημιουργίες, είτε θα πάσχουν σεναριακά, είτε σε επίπεδο ηθοποιίας ή σκηνοθεσίας,  είτε θα είναι ένα σινεμά που θα με αφήνει παγερά αδιάφορο. Γι αυτό ένιωσα μεγάλο ενθουσιασμό με αυτό το φιλμ. Μια ταινία με θέμα, κινηματογράφηση, ερμηνεία, που σπάνια βλέπουμε από την χώρα μας. Να την δείτε.
   
Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΟΥ
 

 http://www.imdb.com/title/tt2544182

Ελλαδα

107 λεπτά

Βαθμολογία 9