Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

The Wind Journeys (2009)

Los Viajes Del Viento

























Όταν πεθαίνει η γυναίκα του, ο ξακουστός τροβαδούρος Ignacio αποφασίζει να σταματήσει να παίζει μουσική. Με τον γαιδαράκο του ξεκινάει ένα ταξίδι για το άλλο άκρο της Κολομβίας, με σκοπό να παραδώσει πίσω στον δάσκαλο του, το αγαπημένο του ακορντεόν. Μαζί του στο ταξίδι είναι ο Fermin, ένα νεαρό παιδί που εκλιπαρεί τον Ignacio να του διδάξει την τέχνη του μουσικού. Κουρασμένος και θλιμμένος ο τροβαδούρος, αποθαρρύνει τον πεισματάρη νεαρό γνωρίζοντας τις δυσκολίες και κακουχίες που έχει το επάγγελμα του. Χωρίς λεφτά, διασχίζουν τη Βόρεια Κολομβία, συναντάνε διάφορες μουσικές κουλτούρες, απομονωμένα χωριά στις κορυφές των βουνών μαζί με τις δοξασίες τους μύθους και τις δεισιδαιμονίες των κατοίκων τους και καταλήγουν να διασχίζουν την έρημο Guajira με μόνη συνοδεία το σφύριγμα του ανέμου.

Με το αριστουργηματικό αλλά και ιδιότυπο αυτό road movie, o Ciro Guerra μας εισάγει στην άγνωστη για εμάς τους δυτικούς, κουλτούρα της παραδοσιακής Κολομβιάνικης μουσικής Vallenatos το οποίο σημαίνει "γεννημένο στην κοιλάδα". Μια μουσική όπου το ακορντεόν κρατάει την ηγετική θέση και συνοδεύεται από τα κρουστά Caja και Guacharaca και αναπτύχθηκε στα μέσα του 20ου αιώνα στην Κολομβιανή επαρχία της Καραϊβικής, από χωρικούς που ταξίδευαν στα κοντινά χωριά με σκοπό να πουλήσουν τα ζώα τους. Λόγω της έλλειψης επικοινωνίας μεταξύ των χωριών, μετέφεραν ως αγγελιοφόροι τα τελευταία νέα και κουτσομπολιά ανάμεσα στους στίχους των τραγουδιών τους. Ο σκηνοθέτης χρησιμοποίησε μάλιστα έναν αυθεντικό θρυλικό παραδοσιακό μουσικό του Vallenato, τον Marciano Martínez. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του Ignacio μάλιστα βασίστηκε πάνω στη χαρακτηριστική περσόνα του Martínez. Ο Ignacio είναι ένας τέτοιος μουσικός, με μια ζωή περιπλάνησης σε χωριά, πανηγύρια, φιέστες και με πάντα πιστό του σύντροφο το ακορντεόν, στο οποίο ο ίδιος έχει προσδώσει μαγικές ικανότητες. Η επιστροφή του στον πρώην κάτοχο, έχει για τον τροβαδούρο την έννοια του τάματος. Σε αυτό το τάμα ο πεισματάρης μικρός θα πάρει στο κατόπι τον δάσκαλο θέλοντας να μαθητεύσει δίπλα του σε κάτι όμως που δεν μεταδίδεται αλλά χρειάζεται η ψυχή και η θέληση.


Εξαιρετική η δουλειά του Guerra στο σκηνοθετικό κομμάτι ο οποίος μας ταξιδεύει σε ένα κομμάτι της χώρας του, μακριά από τους ναρκοβαρώνους και τις τουριστικές ατραξιόν, με πανέμορφα πλάνα από την ύπαιθρο της Κολομβιας και δυο πρωταγωνιστές που αντιπροσωπεύουν τους δυο πόλους της ζωής. Ο σκηνοθέτης έχει καταφέρει να δώσει την τέλεια απεικόνιση του άχρονου χρόνου. Τοπία και χαρακτήρες είναι τόσο αρχετυπικά που ο θεατής αδυνατεί να τοποθετήσει χρονικά την ιστορία της ταινίας, η οποία μάλλον διαδραματίζεται το 1968, σύμφωνα τουλάχιστον με μία ημερομηνία που αναγράφεται σε ένα πανό μουσικού φεστιβάλ στο οποίο θα παραβρεθούν οι πρωταγωνιστές μας. Το πολιτιστικό περιβάλλον καθώς και οι παραδόσεις ενός λάου δεν υπόκεινται σε παρελθόντα η ενεστώτα χρόνο, είναι ζωντανές όσο υπάρχουν άνθρωποι που τις υπηρετούν.

Ο γεννημένος το 1981 στη Κολομβία σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ciro Guerra γύρισε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασία Wandering Shadows το 2004 σε ηλικία μόλις 23 χρονών. Ακολούθησε η δεύτερή του ταινία Los viajes del viento (2009). Η τελευταία του ταινία Στην αγκαλιά του φιδιού (Embrace of the serpent 2015) συνεχίζει τη διαδρομή του σκηνοθέτη σε άγνωστα και μαγευτικά μέρη της Κολομβίας, αυτή τη φορά στον Αμαζόνιο. Το ασπρόμαυρο αυτό οδοιπορικό ενός δυτικού στη μυστικιστική κουλτούρα των αυτοχθόνων ιθαγενών υπήρξε και η μεγαλύτερη έως τώρα επιτυχία του σκηνοθέτη, που του άνοιξε διάπλατα δρόμο για μία διεθνή καριέρα.

Η ταινία θα προβληθεί την Παρασκευή 29/12 στον δημοτικό κινηματογράφο Αστέρας στην Νέα Ιωνία όπως πάντα με δωρεάν είσοδο από τις cineδιαδρομές.


The Wind Journeys

http://www.imdb.com/title/tt1426374/

Κολομβία

120 λεπτά

Βαθμολογία 9



Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Cineδιαδρομές Δεκεμβρίου

Οι Cineδιαδρομές χαιρετάνε το 2017 με τέσσερις προβολές. Η αρχή με το αριστουργηματικό Le Corbeau του Henri- Georges Clouzot, ακολουθεί στο πνεύμα των Χριστουγέννων η Νεκρή Νύφη του Tim Burton😇. Στις 15 Δεκέμβρη το γλυκόπικρο δράμα του Jerzy Skolimowski Moonlighting με τον Jeremy Irons στην αρχή της καριέρας του, και η χρονιά κλείνει με το Wind Journeys ένα ευαίσθητο γεμάτο μουσική road movie από την Κολομβία.
 Όπως πάντα στον δημοτικό κινηματογράφο Αστέρας στην Νέα Ιωνία κάθε Παρασκευή στις 9.10.
Καλές Προβολές.










ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017

Παρασκευή 01 Δεκεμβρίου

Το κοράκι

Le corbeau (The Raven) του Henri-Georges Clouzot | 1943 | 92’ | Μυστηρίου.

Μια σειρά από ανώνυμα γράμματα που σπέρνουν άσχημες φήμες έχουν αναστατώσει μια μικρή γαλλική πόλη. Ο ένας αρχίζει να στρέφεται εναντίον του άλλου κι ενώ κανείς δεν μπορεί να ανακαλύψει τον συγγραφέα.

Παρασκευή 08 Δεκεμβρίου

                            Η νεκρή νύφη   

 Corpse Bride των Tim Burton, Mike Johnson | 2005 | 77’
Animation, δραματική

Σε μια καταθλιπτική βικτοριανή πόλη, ο συνεσταλμένος Βίκτορ, που πρόκειται να παντρευτεί τη Βικτόρια, κάνει πρόβα στο δάσος τους γαμήλιους όρκους, τους οποίους ακούει μια Νεκρή Νύφη και, πιστεύοντας ότι απευθύνονται σε αυτήν, τον τραβά στον κάτω κόσμο.

Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου

                        Στο φως του φεγγαριού

Moonlighting του Jerzy Skolimowski | 1982 | 97’ | Κοινωνική, δραματική

Ο Nowak είναι ένας Πολωνός εργολάβος που πηγαίνει με την ομάδα του στο Λονδίνο για να ανακαινίσουν το σπίτι ενός πλουσίου. Κατά την παραμονή τους εκεί, συμβαίνουν διάφορα γεγονότα πίσω στην πατρίδα, οι πολιτικές αναταραχές του Δεκέμβρη του `81. Ο Nowak είναι ο μοναδικός από την ομάδα που γνωρίζει αγγλικά και όντας η επαφή τους με τον έξω κόσμο αποφασίζει να μην τους πει τίποτα. Η δουλειά όμως τελειώνει και οι τρεις εργάτες είναι έτοιμοι να γυρίσουν στην πατρίδα τους.

Παρασκευή 29 Δεκεμβρίου

                      Τα ταξίδια του ανέμου

Los viajes del viento (The Wind Journeys) του Ciro Guerra | 2009 | 117’ | Road movie, δραματική

Ο Ignacio Carrillo, ένας καλλιτέχνης που για χρόνια περιόδευε πόλεις και χωριά παίζοντας τραγούδια με το ακορντεόν του, αποφασίζει να κάνει ένα τελευταίο ταξίδι, σε όλη τη βόρεια περιοχή της Κολομβίας ώστε να επιστρέψει το όργανο στον παλιό του δάσκαλο. Στην πορεία συναντά τον Fermín, έναν νεαρό που θέλει να ακολουθήσει τα βήματά του και να γίνει τραγουδοποιός σαν τον ίδιο. 



site: http://cinediadromes.weebly.com | e-mail: cinediadromes@gmail.com | facebook: cineδιαδρομές

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Killing Jesus

Matar a Jesús

 


Η Πάολα βλέπει να σκοτώνουν  μπροστά στα μάτια της τον πατέρα της . Ένα βράδυ η μικρή συναντάει τυχαία τον φονιά. Αποφασίζει, και με δεδομένο την αδυναμία και αδιαφορία της αστυνομίας να ασχοληθεί με την υπόθεση, να πλησιάσει και να γνωρίσει τον νεαρό με σκοπό να πάρει την εκδίκηση της.


Μια ευχάριστη έκπληξη από την Κολομβία, το φιλμ της Laura Mora Ortega είναι το πορτραίτο μιας μεγάλης μερίδας χωρίς παρόν και μέλλον νέων της χώρας, των οποίων η μόνη διέξοδος είναι να γίνουν μέλη σε συμμορίες. Γυρισμένο στο Μεντεγίν την γενέτειρα πόλη του Πάμπλο Εσκομπάρ μιας εκ των πιο βίαιων πόλεων του κόσμου, η σκηνοθέτιδα καταγράφει την καθημερινότητα αυτών των παιδιών,  χωρίς όμως στιγμή να ξεπέφτει στον διδακτισμό. Η νεαρή Πάολα αφήνει το μεγαλοαστικό της προάστιο, για να περιπλανηθεί με τον Jesus σε έναν εντελώς καινούργιο και άγνωστο γι αυτήν κόσμο, στις φτωχογειτονιές και τα κακόφημα barrio της πόλης. Εκεί όμως εκτός από την βια προς έκπληξης της, θα συναντήσει τον σεβασμό και την στοργή.

Εντυπωσιακή η σκιαγράφηση των χαρακτήρων στην ταινία, για την σκηνοθέτιδα δεν υπάρχει το άσπρο η το μαύρο, η ανθρώπινη φύση είναι πολύ πιο περιπλοκή. Πολύ όμορφη και η φωτογραφία του φιλμ, ενώ οι δυο σκηνές στον δρόμο (η μια ξημέρωμα με τις μηχανές η άλλη το σούρουπο με τα ποδήλατα) είναι τόσο ανέμελα γυρισμένες που ο θεατής ξεχνάει τον λόγο που η ηρωίδα βρίσκεται εκεί. Πρωτοεμφανιζόμενοι οι δυο πρωταγωνιστές, με την νεαρή Natasha Jaramillo να δίδει μια εξαιρετική ερμηνεία σαν η ευαίσθητη γεμάτο πόνο Paola, ενώ αντίθετα ο Giovanny Rodríguez στον ρόλο του Jesus μου φάνηκε κάπως ξύλινος. Εν ολίγης έχουμε μετά το La tierra y la sombra άλλο ένα εξαιρετικό φιλμ που επιβεβαιώνει ότι κάτι καλό γίνεται κινηματογραφικά, στην χώρα αυτή.  Προτείνεται!


Matar a Jesus


Κολομβία

95 λεπτά

Βαθμολογία 8



Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Η Εξαφανιση (2017)

Disappearance






Ένα βράδυ μια νεαρή κοπέλα επισκέπτεται το νοσοκομείο λέγοντας ότι έχει πέσει θύμα βιασμού. Λίγο αργότερα καταφθάνει και ο αδερφός της. Όταν το προσωπικό θα ζητήσει τα στοιχεία των δυο νέων, αυτοί θα τραπούν σε φυγή, για να ακολουθήσει μια νυχτερινή περιπλάνηση στα νοσοκομεία, στις κλινικές και στα ιδιωτικά ιατρεία της Τεχεράνης. Τι είναι όμως αυτό που θέλουν να κρύψουν τα δυο παιδιά από τις αρχές;



Τα τελευταία χρόνια το σινεμά του Ιράν έχει κάνει τεράστια βήματα προόδου, τόσο σε τεχνικό επίπεδο, όσο και στην θεματολογία του. Ακόμα και ο Abbas Kiarostami ο άνθρωπος δηλαδή που έβαλε το Ιρανικό σινεμά στον παγκόσμιο χάρτη φαντάζει πια ξεπερασμένος. Μια νέα γενιά κινηματογραφιστών όπως ο Asghar Farhadi ή ο Jafar Panahi κ.ά με τολμηρή θεματολογία (για τα δεδομένα της χώρας) και με ένα μοντέρνο, ρεαλιστικό τρόπο γραφής, έχουν καταφέρει να γοητεύσουν κοινό και κριτικούς παγκοσμίως.

Στα ίδια βήματα κινείται και η Εξαφάνιση του Ali Asgari  ένα κοινωνικό θρίλερ που εντυπωσιάζει με τον ρεαλισμό σε διαλόγους και χαρακτήρες. Η ιστορία της ταινίας εξελίσσεται σε ένα βράδυ, με τους δυο ήρωες να γυρνούν στην νυχτερινή Τεχεράνη ψάχνοντας λύση στο πρόβλημα τους. Όσο η νύχτα περνά τόσο αυξάνει η αγωνία και οι απόγνωση των δυο νέων. Ο σκηνοθέτης καταφέρνει να πάρει πάρα πολύ δυνατές και νατουραλιστικές ερμηνείες από τους κατά κύριο λόγο ερασιτέχνες ηθοποιούς του, παίζοντας αρκετά με τις εκφράσεις και την γλώσσα του σώματος. Ταυτόχρονα προβαίνει και σε ένα σχόλιο πάνω στις πατριαρχικές δομές που ταλανίζουν την χώρα του.



Ο Asgari καταφέρνει να φτιάξει μια ταινια low budget η οποία όμως κρατάει τον θεατή με το θέμα και την κινηματογράφηση του. Βγαίνοντας από την προβολή ακούστηκε από την παρέα για άλλη μια φορά "Μα γιατί να μην μπορούμε και εμείς να γυρίσουμε μια τέτοια ταινια" πόσο δίκιο!


Disappearance

http://www.imdb.com/title/tt7164066

Ιράν

89 λεπτά

Βαθμολογία 8




Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Hostages 2017



Αρχές της δεκαετίας του 1980 βρισκόμαστε στην Τιφλίδα στην Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γεωργίας η οποία ανήκει ακόμα στην Σοβιετική ένωση. Επτά νεαροί Γεωργιανοί, μην αντέχοντας το καταπιεστικό καθεστώς σχεδιάζουν αεροπειρατεία σε ένα αεροσκάφος της Αεροφλότ με σκοπό την διαφυγή τους στην δύση. 

Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, η ταινια του Γεωργιανού Rezo Gigineishvili αναφέρεται στην αεροπειρατεία η οποία πραγματοποιήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1983 σε ένα αεροσκάφος που εκτελούσε την διαδρομή Τιφλίδα - Λένινγκραντ με ενδιάμεση στάση το Μπατούμι. Σκοπός των νεαρών ήταν να καταλάβουν το αεροπλάνο και να το οδηγήσουν στην Τουρκία. Το φιλμ ακολουθεί μια γραμική χρονική σειρά, από την προετοιμασία, στην αεροπειρατεία και τέλος το τι ακολούθησε του γεγονότος. Ο σκηνοθέτης τα καταφέρνει μια χαρά στην αναπαράσταση της πρώην ΕΣΣΔ με τα πλάνα από την ζωή στην Τιφλίδα των 80ς να πείθουν αρκετά, ενώ αρκετά καλογυρισμένη είναι και η  σκηνή του γάμου. Ενδιαφέρων ερμηνείες από τους νεαρούς και άγνωστους σε εμάς πρωταγωνιστές οι οποίοι αποδίδουν εξαιρετικά την ψυχοσύνθεση των παιδιών που θέλουν να φύγουν από την χώρα.



Το σενάριο αν και βλέπει με συμπάθεια τους νεαρούς, μένει αρκετά πιστό στην πραγματική ιστορία. Εκείνο που με ταλαιπώρησε είναι to ηθικό σκέλος των γεγονότων. Αξίζει η απόδραση προς την ελευθερία αν το τίμημα είναι να χαθούν αθώες ψυχές που έτυχε να βρίσκονται στο λάθος μέρος την λάθος στιγμή; Η αεροπειρατεία δεν είχε κανένα πολιτικό κίνητρο και εκείνο που βάρυνε στο να ξεσηκωθεί η κοινή γνώμη στην ΕΣΣΔ ήταν ότι επρόκειτο για γόνους της τοπικής ελίτ και ιντελιγκέντσιας, οι ίδιοι οι νεαροί ήταν σπουδαστές των καλών τεχνών, γιατροί, ανερχόμενοι σταρ του σινεμά. Σήμερα θα μπορούσαν εν δυνάμει να ανήκουν στην κατεστημένη τάξη της χώρας τους . Η ταινία έτυχε ενθουσιώδεις υποδοχή στην Γεωργία, αντίθετα αντιμετωπίστηκε με οργή στην Ρωσία, κερδίζοντας όμως κάμποσα βραβεία στα εκεί φεστιβάλ. Αν και εμένα με άφησε μπερδεμένο, αξίζει να την δείτε για να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα.   


Hostages

http://www.imdb.com/title/tt5207262

Γεωργία

130 λεπτά

Βαθμολογία 7 (ίσως παραπάνω ίσως παρακάτω)







Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Φορτίο (2017)

Cargo




Ένας άνδρας πέφτει από το αλιευτικό του σκάφος στην θάλασσα και βυθίζεται σε κώμα, αφήνοντας στους τρεις γιους του μια χρεοκοπημένη επιχείρηση. Αυτοί εκτός από την διαχείριση της οικογενειακής επιχείρησης, έχουν επίσης να αντιμετωπίσουν τα προσωπικά τους ζητήματα αλλά και να επαναπροσδιορίσουν τις μεταξύ τους σχέσεις.





Με την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Βέλγος  Gilles Coulier μας ταξιδεύει στην Οστάνδη και στον εκεί κόσμο των ψαράδων. Ωραία φωτογραφία, καλή (κυρίως σε κλειστούς χώρους) κινηματογράφηση, αλλά το πολύ αδύναμο σενάριο υποσκάπτει την όλη προσπάθεια. Ενώ η ταινία θέλει να μιλήσει για θέματα όπως η πατρότητα, η σχέση μεταξύ ανδρών, και ένα επάγγελμα (αυτό του ψαρά) που χάνεται, η επιδερμική παρουσίαση χαρακτήρων και καταστάσεων μαζί με κάποιες σεναριακές ευκολίες κάνουν το όλο εγχείρημα αρκετά αδιάφορο. Κάτι άλλο που με ξένισε, είναι η μη χρησιμοποίηση των γυναικών όχι μόνο στους πρωταγωνιστικούς και υποστηρικτικούς ρόλους αλλά ούτε καν σαν κομπάρσους. Σε ερώτηση μου προς τον σκηνοθέτη μετά το τέλος της ταινίας γι αυτήν του την επιλογή, η απάντηση του ήταν ότι όταν έγραφε το σενάριο προσπάθησε να βάλει έναν γυναικείο χαρακτήρα στο φιλμ, αλλά δεν μπορούσε να τον κολλήσει με την ιστορία.

Μπορεί ο σκηνοθέτης να είναι Βέλγος και να γύρισε ένα κοινωνικό ρεαλιστικό δράμα αλλά Dardenne δεν είναι με τίποτα. Συμβαίνουν αυτά.


                                                              Κουβέντα με τον σκηνοθέτη μετά το τέλος της ταινίας 



Cargo 

http://www.imdb.com/title/tt5492502

Βέλγιο

91 λεπτά

Βαθμολογία 4