Il grande silenzio (1968)

Ο εκδικητής του διαβόλου

 

 

Το γουέστερν υπήρξε ένα από τα τρία κύρια είδη που θεωρουνται καθαρά προϊόντα του Αμερικάνικου  σινεμά ( τα άλλα δυο το μιούζικαλ και το φιλμ νουάρ). Προς τα τέλη της δεκαετίας του 50 το είδος άρχισε να παρακμάζει αν και με κάποιες αναλαμπές όπως το σκοτεινό αριστούργημα The searches ή το ενοχικό The cheyenne autumn, καθώς θεωρούνταν ένα ξεπερασμένο είδος για το κοινό και σαν συνέπεια και για τα στούντιο.
Στις αρχές της δεκαετίας του 60 οι Ευρωπαίοι κινηματογραφιστές και πιο συγκεκριμένα οι Ιταλοί και οι Ισπανοί  άρχισαν να δείχνουν ενδιαφέρον για τα γουέστερν, με συνέπεια μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα να δημιουργηθεί μια ολόκληρη σχολή και να γεννηθούν τα Σπαγγέτι γουέστερν.
Χωρίς τους περιορισμούς από τους διάφορους λογοκριτικούς κανόνες και κώδικες των Αμερικανικών στούντιο τα Σπαγγέτι μας μεταφέρουν σε μια εντελώς διαφορετική άγρια δύση, όπου κυριαρχούν η βία, ο αμοραλισμός και ο οπορτουνισμός. Αυτό το φιλμικό σύμπαν έμελλε να φτάσει στο απόγειο του με την τριλογία του δολαρίου του  Sergio Leone και με τις ταινίες του Sergio Corbucci

Το 1968 ο Corbucci γυρίζει το Il grande silenzio, ένα βίαιο και πεσιμιστικό έργο με θέμα την εκδίκηση. Στην ορεινή Γιούτα μια ομάδα κυνηγών κεφαλών με αρχηγό τον Loco (Klaus Kinski), κυνηγάει και σκοτώνει τους χωρικούς που κρύβονται στα γύρω βουνά περιμένοντας την αμνήστευση.
Μέχρι που εμφανίζεται ο Silence (Jean-Louis Trintignant) ένας μουγγός πιστολέρο ο οποίος αποτελεί την νέμεση των κυνηγών.
Πρόκειται για ένα αριστουργηματικό Σπαγγέτι γουέστερν και ένα από τα καλύτερα γουέστερν γενικώς. Μέσα σε ένα ορεινό και παγωμένο τοπίο, ο Corbucci ξετυλίγει την γεμάτο πολιτικές αναφορές ιστορία του, για να φτάσει σε ένα από τα πιο σοκαριστικά endings που έχουν υπάρξει στην μεγάλη οθόνη. Με δυο πρωταγωνιστές οι οποίοι ο καθένας δικαιώνει την φήμη που τον ακολουθεί.
Ο Kinski σαν ο σαδιστής αλλά πανέξυπνος Loco για άλλη μια φορά παίζει  αυτό για το οποίο ήταν πλασμένος και μας δίνει έναν από τους πιο αξιομνημόνευτους κακούς του σινεμά. Ο Trintignant από την άλλη, ένας από τους πιο πολυτάλαντους ηθοποιούς που έχουν υπάρξει, καταφέρνει να πείσει ακόμα και σαν καουμπόη. Τα εξαιρετικά μουσικά θέματα του Ennio Morricone καθώς και η φωτογραφία του Silvano Ippoliti βάζουν το λιθαράκι τους για να περάσει το Il grande silenzio ως ένα από τα καλύτερα γουέστερν που έχουνε γυριστεί.

Υ.Γ Αν πρόκειται να δείτε την ταινία, ψάξτε την έκδοση με τον ήχο στα Ιταλικά, εκεί έξω οι περισσότερες κόπιες έχουν Αγγλική μεταγλώττιση.

Il grande silenzio

http://www.imdb.com/title/tt0063032

Ιταλία

Έγχρωμη 105 λεπτά

Βαθμολογία 9

Cinepivates Μαίου

 Με πέντε σπουδαίες ταινίες οι Cinepivates συνεχίζουν να μας συντροφεύουν και τον Μάιο ξεχωρίζουν το Ματωμένη Αμερική του μεγάλου ανεξάρτητου σκηνοθέτη John Sayles, το αντιπολεμικό αριστούργημα Έλα να δεις, καθώς και η ξεκαρδιστική Κροατική κωμωδία Τα παιδιά του ιερέα.

Ακολουθεί το δελτίο της λέσχης

Γεια και χαρά σε όλους!

Παρακάτω οι περιλήψεις και το αφισάκι των ταινιών του Μαΐου:

    1/5 -Ματωμένη Αμερική (1987- ΗΠΑ - Κοινωνική)

Το Μέιτουον είναι μια πόλη ανθρακωρύχων των οποίων η ζωή ελέγχεται από την πανίσχυρη εταιρεία Stone Mountain Coal. Η πόλη ουσιαστικά ανήκει στην εταιρεία, η οποία μειώνει τους μισθούς ενώ παράλληλα ανεβάζει τις τιμές στο ιδιόκτητο παντοπωλείο. Όταν η εταιρεία φέρνει μετανάστες και μειονότητες να δουλέψουν ως φτηνότερα εργατικά χέρια, ο ηγέτης του συνδικάτου Τζο Κένεχαν «χτενίζει» την πόλη για να οργανώσει τους ανθρακωρύχους σε απεργία. Καθώς η κρίση μεγαλώνει, δύο μισθοφόροι της εταιρείας διώχνουν τους απεργούς και τις οικογένειές τους από τα σπίτια τους και η κατάσταση οδηγείται στην τελική ένοπλη αναμέτρηση στον κεντρικό δρόμο της πόλης.

    8/5 - Έλα να δεις (1985 - ΕΣΣΔ - Πολεμική/Σινεφίλ)

Στη Λευκορωσία του 1943 ο 12χρονος Φλόρια ακολουθεί τους αντάρτες θέλοντας να ζήσει σαν στρατιώτης. Οι φαντασιώσεις του, όμως, θα διαλυθούν όταν γίνει μάρτυρας της πολεμικής θηριωδίας.

    15/5 - Τα Παιδιά του Ιερέα (2013 - Κροατία - Κωμωδία)

Πεπεισμένος ότι κάνει το σωστό, μιας που «ακόμα κι ο Πάπας είναι αντίθετος στη χρήση προφυλακτικών», ο Ντον Φάμπιγιαν, καθολικός ιερέας σ’ ένα νησί στις Δαλματικές Ακτές, ξεκινά να τρυπά όλες τις συσκευασίες προφυλακτικών που πουλά στο περίπτερό του ο Πέταρ, ο θεοσεβούμενος εφημεριδοπώλης. Σύντομα, θα ταχθεί μαζί τους κι ο Μάριν, ο ντόπιος φαρμακοποιός, που θ’ αρχίσει να πουλά στο φαρμακείο του βιταμίνες αντί για αντισυλληπτικά.

    22/5 - Μαίρη και Μαξ (2009 - Αυστραλία - Animation/Σινεφίλ)

Η 8χρονη Μαίρη, η οποία ζει στη Μελβούρνη, αποφασίζει να γράψει τα δυσεπίλυτα προβλήματά της σ' έναν άγνωστο παραλήπτη που ζει στην άλλη πλευρά του πλανήτη. Ο Μαξ, ένας Νεοϋορκέζος, παχύσαρκος μεσήλικας, απαντά στο γράμμα της μικρής και μια δυνατή φιλία δημιουργείται ανάμεσα σε δύο τελείως διαφορετικούς ανθρώπους.

    29/5 - Η Τάξη (2007 - Εσθονία - Δραματική)

Ένας μαθητής αποφασίζει να υποστηρίξει ένα συμμαθητή του που είναι θύμα καθημερινού εμπαιγμού από τους νταήδες του σχολείου. Αυτή του η πράξη θα ξεκινήσει έναν πόλεμο μεταξύ του ίδιου και του σκληρού "ηγέτη" της τάξης του, και ο πόλεμος θα καταλήξει αναπόφευκτα σε αίμα.

Conducta (2014)

Η Carmela μια ηλικιωμένη δασκάλα σε ένα σχολείο της Αβάνας, λειτουργεί  ως μητρική φιγούρα για τους μαθητές της και ιδιαίτερα για τον Chala, ένα παραμελημένο παιδί που ακροβατεί ανάμεσα στο σχολείο και την ζωή στους δρόμους. Αυτό μαζί με την αντισυμβατική της προσωπικότητα θα την φέρουν σε σύγκρουση με τους προϊσταμένους της.
Ένα μικρό αριστούργημα, η ταινια του Κουβανού Ernesto Daranas, είναι και ένα αιχμηρό πολιτικό σχόλιο πάνω στις κοινωνικές δομές της Κούβας θυμίζοντας αρκετά τον μεγαλύτερο σκηνοθέτη αυτής της χώρας τον Tomás Gutiérrez Alea.

Κινηματογραφημένη με εξαιρετικό τρόπο, η ταινία μας βγάζει στους δρόμους και στις γειτονιές της σύγχρονης Αβάνας αποφεύγοντας οποιαδήποτε φολκλορική  αναφορά. Χωρίς διδακτισμούς και ευκολίες ο Daranas μας υπενθυμίζει πόσο σκληρή μπορεί να γίνει η ζωή για ένα απροστάτευτο παιδί.
Έχει την τύχη βέβαια να έχει έναν απίστευτο πιτσιρικά για πρωταγωνιστή, ο 12χρονος  Armando Valdes Freire δίνει ένα ρεσιτάλ υποκριτικής με ένα δυναμισμό που δύσκολα θυμάμαι να έχω δει από ένα τόσο μικρο παιδί. Από κοντά και η βετεράνος Alina Rodríguez  να παραδίδει μαθήματα αξιοπρέπειας με τον ρόλο της ως η παιδαγωγός πάνω στην οποία στηρίζονται τα παιδιά.
Ένα διαμάντι από την χώρα του Φιντέλ, μια ταινία που δεν πρέπει να χάσετε.

Conducta

http://www.imdb.com/title/tt3595966

Κούβα

Έγχρωμη  108 λεπτά

Βαθμολογία 10

 
  

Letyat zhuravli (1957)

Όταν περνούν οι γερανοί

 

Το Όταν περνούν οι γερανοί είναι η ιστορία της Βερόνικα και του Μπορίς, δυο νέων τρελά ερωτευμένων, που θα τους χωρίσει ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος. Ο Μπορίς θα καταταγεί εθελοντής και η Βερόνικα θα προσπαθήσει να επιβιώσει περιμένοντας τον αγαπημένο της να γυρίσει.
Γυρισμένη το 1957 και επηρεασμένη από το κύμα της αποσταλινοποίησης η ταινία του Kalatozishvili είναι το πρώτο Ρώσικο φιλμ που μας παρουσιάζει τον πόλεμο εναντίον των ναζί, όχι μέσα από δράσεις και ηρωισμούς αλλά επικεντρωμένο στους ανθρώπους που προσπαθούν να επιβιώσουν από την φρίκη του, με τον φόβο την πείνα και της απόγνωση να κυριαρχούν στην καθημερινότητα τους.

Μια αριστουργηματική σκηνοθεσία με μακρά πλάνα και με περίεργες γωνίες λήψεις, ο Kalatozishvili μαζί με τον διευθυντή φωτογραφίας Sergey Urusevskiy μας δίνουν ένα οπτικό ποίημα τόσο φρέσκο και μπροστά από την εποχή του, που είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι αυτή η ταινία είναι γυρισμένη το μακρινό 1957. Φυσικά είχε και την τύχη να έχει σαν πρωταγωνιστρια την Tatyana Samoylova η οποία από την χαρούμενη και ερωτευμένη Βερόνικα της αρχής, μετατρέπεται σιγά σιγά σε μια σκιά του εαυτού της, με μια ερμηνεία που κόβει την ανάσα. 

Όταν η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους άφησε άφωνο κοινό και κριτικούς για την τολμηρότητα της, αντί να εξυμνεί τον Κόκκινο στρατό επικεντρώνεται στα πρώτα χρόνια του πόλεμου όταν η Γερμανική μηχανή κατατρόπωνε εύκολα τον αδύναμο ρωσικό στρατό. Στην Μόσχα ο κόσμος κουρασμένος από την Σταλινική προπαγάνδα, λάτρεψε την ταινια και ταυτίστηκε με αυτήν, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τις κακουχίες και την απόγνωση που φέρνει ένας πόλεμος και μια κατοχή.

Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στης Κάννες (η πρώτη και μοναδική Ρωσική ταινία) ενώ και η Samoylova βραβεύθηκε με το ειδικό βραβείο της επιτροπής για την ερμηνεία της.

Ένα αξεπέραστο αριστούργημα και μια ευκαιρία να γνωρίσετε έναν από τους μεγαλύτερους Σοβιετικούς δημιουργούς.

Letyat zhuravli

http://www.imdb.com/title/tt0050634/reference

Σοβιετική Ένωση

Ασπρόμαυρη 97 λεπτά

Βαθμολογία 10

Και πάλι κοντά σας

Μετά από ενάμισι μήνα και για λόγους ανεξάρτητους με το blog και πάλι εδώ σε μια πιο σταθερή βάση, ευχαριστώ για την κατανόηση

Cinepivates Μαρτίου

Ο χειμώνας μας αποχαιρετά σιγά σιγά, και οι cinepivates έρχονται να συντροφέψουν τις Παρασκευές μας με ένα γεμάτο πρόγραμμα, από το οποίο ξεχωρίζουν το αριστουργηματικό "Μ" του Φριτς Λανγκ και το βαθιά πεσιμιστικό "Ο κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο" του Μάρτιν Ριτ από το πρώτο μυθιστόρημα του Τζον Λε Καρρέ.

Ακολουθεί το δελτίο της λέσχης



Γεια και χαρά σε όλους!

Παρακάτω θα βρείτε το πρόγραμμα του Μαρτίου:

    6/3 -  Κόκκινο Χρυσάφι (2003 - Ιράν - Κοινωνική)

Ο Χουσειν και ο Αλή παραδίδουν πίτσες στις πλούσιες συνοικίες της Τεχεράνης. Το υποτιμητικό βλέμμα ενός κοσμηματοπώλη θα τους οδηγήσει στην απόφαση να κάνουν ένοπλη ληστεία, η οποία θα έχει τραγική κατάληξη. Σε σενάριο Άμπας Κιαροστάμι μια διεισδυτική ματιά πάνω στη σύγχρονη Τεχεράνη και το όλο και μεγαλύτερο φράγμα ανάμεσα σε πλούσιους και δυσπραγούντες. 

    13/3 - Ο Δράκος του Ντίσελντορφ (1931 - Γερμανία - Θρίλερ)

Ένας δολοφόνος μικρών παιδιών αναστατώνει το Ντίσελντορφ. Ο υπόκοσμος ενεργοποιείται να τον ανακαλύψει για να γλυτώσει από τις αστυνομικές εφόδους. Η αριστουργηματική ταινία του Φριτς Λανγκ αποτελεί καθρέφτη των ανησυχιών του μέσου Γερμανού πολίτη και του κοινωνικού κλίματος, εν όψει της ανόδου των ναζί στην εξουσία.

    20/3 - Άρπα Κόλλα (1982 - Ελλάδα - Σάτιρα)

Δύο κινηματογραφιστές με προοδευτικές ιδέες προσπαθούν να εμπνευστούν από τη γύρω πραγματικότητα και να φτιάξουν μια ταινία. Διασκεδαστική ταινία του ελληνικού κινηματογράφου και της ιδεολογίας του.

    27/3 - Ο Κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο (1965 - Αγγλία - Κατασκοπευτική)

Ένας Βρετανός κατάσκοπος που θέλει να αποσυρθεί από την υπηρεσία, αναλαμβάνει μια τελευταία αποστολή: να παρεισφρήσει στο ανατολικό Βερολίνο και να ξεσκεπάσει ένα διπλό κατάσκοπο. Εξαιρετική προσέγγιση του μυθιστορήματος του Τζον Λε Καρέ που θίγεται η αντι-ηρωική πλευρά του κατασκόπου και ένας από τους καλύτερους ρόλους του Ρίτσαρντ Μπάρτον.

Relatos salvajes (2014)

Ιστορίες για αγρίους 

 

Η καινούργια ταινία του νέου τρομερού παιδιού του Αργεντίνικου σινεμά Damián Szifrón, έρχεται να επιβεβαιώσει την συνεχή άνοδο στην καλλιτεχνική δημιουργία και την κινηματογραφική παραγωγή στην χώρα του Τάνγκο.

Το Ιστορίες για αγρίους είναι μια σπονδυλωτή ταινία που αποτελείται από έξι αυτοτελείς ιστορίες με κοινό παρανομαστή την εκδίκηση. Από την πρώτη ιστορία κιόλας ιστορία, ο σκηνοθέτης με το αλά ζώνη του λυκόφωτος θέμα, μας εισάγει στον σουρεαλιστικό και γεμάτο σκοτεινό χιούμορ κόσμο του. Με διαφορετικό ύφος αλλά με μια ειρωνεία που σπάει κόκαλα, κάθε επεισόδιο μας αφηγείται και μία ιστορία γύρω από ανθρώπους της διπλανής πόρτας οι οποίοι με αφορμή το άδικο, είτε αυτό είναι η διαφθορά είτε η απιστία είτε η απόρριψη, έρχονται στα όρια τους με αποτέλεσμα το ξέσπασμα μιας βίαιης οργής, κάτι που μπορεί να συμβεί στον καθένα μας την πιο ανύποπτη στιγμή.

 

Συνήθως στις σπονδυλωτές ταινίες το αποτέλεσμα είναι άνισο μεταξύ των ιστοριών, εδώ όμως όλα τα επεισόδια είναι ένα και ένα και θα μπορούσαν όλα να σταθούν σαν αριστουργηματικές μικρού μήκους ταινίες, με κορυφαίο το τελευταίο της γαμήλιας δεξίωσης.

Με την αφρόκρεμα των Αργεντίνων ηθοποιών να πρωταγωνιστεί προεξέχοντος του μεγαλύτερου ονόματος της Αργεντινής του Ricardo Darín, οι ερμηνείες είναι όλες καταπληκτικές μηδενός εξαιρουμένου, θα ξεχώριζα πάντως την Erica Rivas ως η νύφη στο επεισόδιο του γάμου.
Εξαιρετικά επίσης τα ζενερίκ (οι τίτλοι αρχής) με κάθε συντελεστή της ταινίας να παρομοιάζεται με ένα ζώο της ζούγκλας. Ενώ η τελευταία σκηνή είναι από τα καλλίτερα endings ταινίας που έχω δει.  
Ο Szifrón ο οποίος εκτός από σκηνοθέτης έχει γράψει και το σενάριο, καταφέρνει να παντρέψει το βίαιο και σκοτεινό χιούμορ του Álex de la Iglesia με τον σουρεαλισμό του Pedro Almodóvar (δεν είναι τυχαίο που ο τελευταίος είναι και παραγωγός της ταινίας) για άλλη μια φορά μετά το Tiempo de valientes δίνοντάς μας ένα ακόμα αριστούργημα.

Relatos salvajes

http://www.imdb.com/title/tt3011894

Αργεντινή

Έγχρωμη 122 λεπτά

Βαθμολογία 9